Test: Maserati Levante GT Hybrid

woensdag, 29 december 2021 11:18
Test: Maserati Levante GT Hybrid

Italiaanse flair met tradities

Ook Maserati moet mee met zijn tijd om minder Co2 uit te stoten en/of het gamma te vergroenen zoals dat heet. Dat doen ze door in hun SUV de diesel te schrappen en hem te vervangen door een 4-cilinder met milde hybridisatie. Tot de Levante in de loop van 2022 een vervanger krijgt, mochten wij hem enkele dagen uitproberen.

Bella machina

Het moet gezegd, de Levante is een knappe verschijning. Je kunt er ergens mee komen en iedereen vindt haar geweldig van buiten en van binnen. De drietand pronkt zowel vooraan in de grille als achteraan op de flank. De blauwe accenten en het opschrift op de zijflank vooraan verraden dan weer dat het hier om de hybride-versie gaat. 

Milde hybride

Voor zijn aandrijving zorgt een 2-liter viercilinder turbo van Alfa Romeo onder de motorkap, net als zijn berlinebroer de Ghibli, die wij eerder dit jaar mochten testen. Daarbij krijgt de drietand een hybride ondersteuning d.m.v. een riemaangedreven starter-generator. Die doet dienst als alternator en recupereert kinetische energie. Met behulp van de 48 voltbatterij onder de koffervloer en een elektrische supercharger, staat hij de turbo bij in lage toerentallen. Die combinatie levert 330 pk en een koppel van 450 Nm op. Minder koppelrijk dan de diesel die hij vervangt, maar het vermogen kreeg wel 55 pk extra. Hiermee doe je een spurtje naar 100 km/u in 6 seconden rond en op de Duitse Autobahn haal je een topsnelheid van 245 km/u. De trekkracht wordt op 4 wielen overgebracht via een ZF 8-trapsautomaat.  Het gewicht van iets meer dan 2000 kg voel je bij het optrekken, onze dame geeft niet meteen de indruk dat het snel gaat, zeker niet tot 2500 toeren per minuut. De automaat aarzelt soms bij een brute trap op het gaspedaal, nochtans is deze 8-bak een aangename gezel wanneer je hem zijn werk laat doen. Soms zijn vrouwen nogal eens wispelturig, maar uiteindelijk smelt je toch voor hun charme en uitstraling. Iets wilder wordt onze miss Italia vanaf 4000 toeren, en zeker in de sportmodus waar een doffe brom discreet maar attent binnendringt in het interieur. En plotsklaps is er het plofje in de uitlaat tussen 4000 en 5000 toeren. Heerlijk. De kers op de taart of de Amaretto in de tiramisu.

Niet zuinig

De mildhybridisering zou moeten zorgen voor een gunstiger verbruik. Helaas is dit bij deze niet het geval. Bij een normale rijstijl, waarbij wij ons aan de snelheidslimieten hielden en op de snelweg de actieve cruise control niet hoger dan 125 km/u instelden, kwam ons gemiddelde verbruik niet hoger uit dan 9,1 liter per 100 km. Je kunt daar misschien nog een halve of hele liter vanaf doen, maar dan mis je vermogen en de sportiviteit van deze auto. Bij een sportieve rijstijl (Sportmodus) klimt de boordcomputer naar waarden rond 13,5 liter. Wie deze Maserati gebruikt waarvoor zijn naam staat, houdt best rekening met een aanzienlijk brandstofbudget. En met een uitstoot van meer dan 200 gram Co2 is de fiscale aftrekbaarheid voor zelfstandigen beperkt tot 40 %.  Komt nog bij dat de aanschafprijs start bij 85 500,- € en met wat opties al snel in de richting van 100 000 € gaat. Wie mooi wil zijn, moet er iets voor over hebben.

GT zijn naam waard

Waar de Maserati echter het meest onze harten sneller doet slaan, is zijn weggedrag. Het chassis heeft niet de minste moeite met het vermogen en levert een leuk compromis tussen comfort en sport. Hij snakt naar bochten, en af en toe durft zijn kontje als eens uitbreken bij het uitkomen van bochten of het verlaten van rotondes. En wanneer je dan nog eens gebruik maakt van de grote metalen peddels om de automaat manueel door zijn 8 verzetten te laten gaan, waan je je in een Ferrari. Opletten echter bij het remmen, want doen voel je het gewicht op de vooras bij het induiken van de bocht.   Sportiviteit tot op een zeker niveau, waardoor wij deze SUV eerder als een GT zullen bestempelen.

Sfeer aan boord

Zoals reeds eerder gezegd, geniet je binnenin van de prima zittende zetels in prachtig leder. Het instrumentenbord geeft de snelheid en het toerental nog weer via traditionele wijzerplaten, en in het midden van het dashboard prijkt de analoge klok met het logo van het merk uit Modena. Na al de digitale schermen die wij tegenwoordig mogen aanzien, is dit een verademing.  De verantwoordelijke bij Maserati noemt dit de no no-nonsense car, en misschien is dit wel de juiste bewering. De afwerking is zeker prima, met zachte materialen. De navigatie werkt goed, al is het scherm niet van de grootste.  Het was even zoeken naar enkele bedieningselementen, maar uiteindelijk went dit ook.

De Maserati Levante GT Hybrid verrast met zijn uiterlijk. Dit is zowat één van de mooiste SUV’s op de markt.  Zijn hybridisering moet de diesel in het gamma doen vergeten. Hij moet het niet hebben van goede verbruikscijfers, maar eerder van de aangename sound, een schitterende wegligging en sfeervolle afwerking binnenin. Voor wie geen graten ziet in zijn hoge aanschafprijs of een boontje heeft voor Italiaanse flair, allen daarheen. 


PLUS

  • lijn en sfeer
  • tradities bewaard
  • rijplezier

MIN

  • hybridisering geen verbruikswinst
  • prijs
  • geen 6-cilinder


tekst en foto’s: Filip Dewulf